او بازیگری در تئاتر را از سال 1319 و در تئاتر المپ شروع کرد و بعد در تئاتر سپاهان ادامه داد تا اینکه بالاخره موفق شد در جلفای اصفهان "گروه هنری ارحام" را با اجاره و بازسازی یک سالن سینما راه‌اندازی کند.

او که مدیر بیمه و مدیر مهمانسرای عباسی بود و زندگیش از محل درآمد این‌گونه مشاغلش تامین می‌شد، عهد کرده بود درآمد حاصل از بازی در تئاتر را صرف امور خیریه کند.

گفت‌و گو با رضا ارحام صدر :

آیا نمایشنامه‌هایی که بازی می‌کردید متن فارسی بود یا ترجمه؟ آیا قبلا اجرا شده بود؟
من در ابتدای کار که در خدمت زنده‌یاد استاد ناصر فرهمند بودم کارهای نوشته او را بازی می‌کردم بعد هم یکی دو کار از کارهای ترجمه نویسندگان روسی را اجرا کردیم مانند تولستوی یا چخوف، بعدا هم نمایشنامه‌های آداپته شده خارجی را. مثلا توسط زنده‌یاد "معز دیوان فکری" یا گرمسیری آداپته می‌شد، کار می‌کردیم یا با زنده یاد استاد محمدعلی رجایی و بعدها هم زنده‌یاد ممیزان آشنا شدم.

از کارهای سینمایی‌تان بگویید؛ به خصوص کارهایی که در سال‌های بعد از انقلاب ساخته شد؟
فیلم "افسانه‌ شهر لاجوردی" کار محمدعلی نجفی فیلمی بسیار آبرومندانه، و خاص بود؛ به خصوص اینکه راجع به اصفهان هم بود. اما متاسفانه اجازه نمایش نگرفت. نجفی، اصفهانی است و اکثر کارهای من را در تئاتر دیده بود و براساس دیده‌هایش مرا برای بازی در چند نقش فیلم انتخاب کرد.در کار علی حاتمی، جعفرخان از فرنگ برگشته، هم نقش یک پزشک را بازی می‌کردم. شباهتی با نقش من در پیس "دیوانه" داشت. آن فیلم هم سرانجام خوبی پیدا نکرد. توسط آقای متوسلانی قابل نمایش شد؛ ولی من نسخه حاتمی را بیشتر می‌پسندم. او می‌دانست چه کار می‌کند.

آقای ارحام! آخرین کاری که بازی کردید همان کار زنده‌یاد امیر شروان بود که در آمریکا اجرا کردید؟
بله آخرین کار تئاتریم که در دهه 90 اجرا شد به نام "ارحام صدر رئیس جمهور می‌شود؛ رئیس جمهور آمریکا" بود که هیچ ربطی به مسائل ایران نداشت.یک اصفهانی برای دیدن فرزندش که در آمریکا تحصیل می‌کند به آنجا می‌رود؛ چون او شدیدا شبیه رئیس جمهور آمریکاست گروهی تصمیم می‌گیرند که با ترور رئیس جمهور او را به جای رئیس جمهور بگذارند.